خانه رویاهای من ... .

گاهی اوقات زندگی با تمام قدرت با ادم مقابله می کنه  تا جایی که جمله ی من دیگه خسته شدم ،  کم اوردن رو از دهن ادم بشنوه  ، تا به ریشخند بایسته .حالا اگه من و تو  یه کم فقط یه کم خوب چشمامونو باز کنیم ، می بینیم که می شه هیچ وقت به این نقطه نرسید . چون نیرویی قوی تر و استوارتر از همه ی نیروهای عالم هست که با اون می شه ناممکن ترین کارها را ممکن کرد فقط باید همیشه به یادش بود و همیشه بهش توکل کرد. میدونم که میدونی اون چیه ! .پس سخن کوتاه میکنم ، فقط میگم به یادش باش که همیشه به یادت هست...

  

نوشته شده در پنجشنبه ۱٦ فروردین ۱۳۸٦ساعت ٢:۳۳ ‎ب.ظ توسط نغمه یادگاری از مهمان () |