خانه رویاهای من ... .

 

یادت هست که گفتی: دوستت دارم سرم رو پایین انداختم و گفتم :نظرلطفته سرم رئ بالا آوردی و تو چشمام نگاه کردی و گفتی نظر لطفم نیست نظر دلمه تکرار اون نگاه نافذ و اون جمله که هیچ وقت برام تکراری نمیشه باعث شد که دل منم صاحب نظر بشه و من و مجبور کنه که بهت بگم منم دوستت دارم مگه نگفته بودی دوست دارم؟ مگه دوستت نداشتم؟ پس چرا حالا تنها هم آغوش من یاد توست؟ یکی از ما دوتا دروغ می گفت؟... ولی هنوز همان قدر برایم عزیز هستی که نمی توانم تهمت این دروغگویی را به تو بزنم

 

آری من دروغ می گفتم.. دروغی به وسعت تمامی بی تو ماندن هایم من دوستت نداشتم من دیوانه وار عاشقت بودم و من تو را با ذره ذره وجودم می پرستیدم

                                                                                             برگرفته از جائی

نوشته شده در یکشنبه ٢۸ امرداد ۱۳۸٦ساعت ۱۱:٠۱ ‎ق.ظ توسط نغمه یادگاری از مهمان () |