خانه رویاهای من ... .

 
.آموخته ام ... که تنها کسی که مرا در زندگی شاد می کند کسی است که به من می گوید: تو مرا شاد کردی
آموخته ام ..
. که مهربان بودن، بسیار مهم تر از درست بودن است

آموخته ام ... که هرگز نباید به هدیه ای از طرف کودکی، نه گفت

آموخته ام ... که همیشه برای کسی که به هیچ عنوان قادر به کمک کردنش نیستم دعا کنم

آموخته ام ... که مهم نیست که زندگی تا چه حد از شما جدی بودن را انتظار دارد، همه ما احتیاج به دوستی داریم که لحظه ای با وی به دور از جدی بودن باشیم

آموخته ام ... که گاهی تمام چیزهایی که یک نفر می خواهد، فقط دستی است برای گرفتن دست او، و قلبی است برای فهمیدن وی

آموخته ام كه ... ممكن است بار سنگین كاری را كه در یك لحظه انجام داده ای, تا آخر عمر بر دوش وجدانت احساس كنی.

آموخته ام كه ... باید با كسانی كه دوستشان داری, با كلماتی مملو از عشق وداع كنی, ممكن است آخرین دیدار شما باشد.

آموخته ام كه ... وقتی احساس می كنی كه دیگر توان پیش رفتن نداری, حتی به نصف توانایی خود هم نرسیده ای. آموخته ام كه ... جدا از احساسی كه داریم, مسوول آن كاری هستیم كه انجام داده ایم.

آموخته ام كه ... اگر احساسات خود را كنترل نكنی, آنها تو را كنترل خواهند كرد.

آموخته ام كه ... هر چقدر هم كه یك رابطه در آغاز با شور و شوق همراه باشد, این احساسات خاموش خواهند شد و بهتر است چیزی برای پر كردن جای آن وجود داشته باشد.

آموخته ام كه ... قهرمانان كسانی هستند كه كاری را كه باید در زمانی كه باید انجام می دهند, حال نتیجه بگیرند, یا نه.

آموخته ام كه ... اینكه كسی تو را آنگونه كه می خواهی دوست نداشته باشد به این معنی نیست كه با تمام وجود عاشق تو نیست.

آموخته ام كه ... یك دوست, هر چقدر هم كه دوست خوبی باشد هراز چند گاهی تو را خواهد رنجاند و تو بهتر است او را ببخشی.

آموخته ام كه ... مهم نیست كه اندوه تو چقدر بزرگ است. دنیا بخاطر آن نخواهد ایستاد.

آموخته ام كه ... دو نفر می توانند به یك چیز نگاه كنند و دو چیز كاملا متفاوت ببینند.

آموخته ام كه ... نباید برای فهمیدن یك راز, بیش از حد اصرار كنی, ممكن است زندگی تو را تا ابد تغییر دهد
نوشته شده در سه‌شنبه ۳ مهر ۱۳۸٦ساعت ۱۱:٤٧ ‎ب.ظ توسط نغمه یادگاری از مهمان () |